Ik ben het echt kwijt

Ik zit op de bank en mijn hart vult zich met liefde. Op de grond zie ik mijn vriendin zitten met onze kleine zoon en ze zijn aan het spelen.

Hij kruipt over haar heen, knuffelt mama en ze spelen samen met een beer. Zij zorgt ervoor dat hij zich niet stoot aan de tafelrand en hij is zichtbaar op zijn gemak met zo’n lieve speel moeder.

Als vader speel ik ook graag met hem maar zij is geduldiger dan ik ben, iedere dag voorlezen, spelen met de autootjes en samen liedjes zingen. Onze zoon is zo ontzettend blij met zijn moeder, dat is duidelijk zichtbaar en andersom. Is het gek als je zegt dat je verliefd ben op je zoon?

Mijn vriendin heeft nog een zoon die zij niet meer mag zien. Iedereen kan zien wat voor een lieve moeder mijn vriendin is. Niemand van onze familie of vriendenkring begrijpt er iets van en eerlijk gezegd wij ook nog steeds niet. Wij kunnen het in ieder geval niet uitleggen omdat niemand het ons kan uitleggen.

Ruim 7 jaar heeft zij voor haar oudste zoon op dezelfde manier gezorgd , net als nu voor haar jongste zoon. Juist uit liefde heeft zij contact gelegd met het Jeugdteam omdat zij het beste voor hem wilt. Hij heeft tenslotte al zo’n slechte start gehad met zijn adoptie en toen gingen papa en mama ook nog scheiden.

Een jaar na het inschakelen van het jeugdteam woont haar oudste zoon bij vader.

Wat is nu precies de reden waarom hij niet meer bij mijn vriendin en mij woont? Het enige wat wij hebben ervaren is dat de reeds broze relatie met de vader volledig is verslechtert nadat wij met het jeugdteam zijn gaan samenwerken. En toen het echt erg werd hebben zij hun handen ervan af getrokken en het geëscaleerd.

Mijn vriendin is wettelijk nog steeds de verzorgende ouder.

Mijn vriendin heeft in het convenant staan dat haar zoon voor 50% bij haar mag wonen.

  • Wie heeft dan het recht om haar zoon van haar af te nemen?
  • Waarom ziet jeugdzorg niet wat er echt aan de hand is, wij mogen het nl. niet zeggen. Dat heet moddergooien
  • Waarom gaat alles zo ontzettend traag
  • Waarom is er geen waarheidsvinding? Als je dit als regel hebt dan lijkt het mij dat je ook geen conclusies mag trekken en daar ook niet naar mag handelen?

Het ergste vind ik het voor haar zoon, die wordt hier alleen nog meer door beschadigd, hoe kan hij later ook een duurzame relatie aangaan met zo’n jeugd.

Ik ben het echt kwijt.

 

Bonusvader

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s