Kind ik mis je……

Een eerste blog op deze site

Ik zou wel van de daken willen schreeuwen dat mijn kind weggehouden word door mijn ex-partner en dat jeugdzorg hem daarbij helpt. Dat ik ons kindje mis en met lede ogen aan moet zien hoe hij steeds verder van mij afdrijft. Dat het voor ons kind verschrikkelijk moet zijn om zijn moeder, zijn (bonus) vader), zijn broertje en zijn familie te verliezen. Dat hij opa en oma die jarenlang opgepast hebben niet meer mag zien.

Dat hij gemanipuleerd wordt om mij als moeder af te schrijven en weg te slaan als een vervelende mug. Dat onze zoon moet geloven dat een deel van hem niet oké is omdat zijn moeder niet oké is. Dat hij niet van zijn moeder mag houden en moet geloven dat zijn moeder niet van hem houd. Dat de tijd tussen wel en geen contact steeds langer wordt zodat de onthechting maar voortduurt.

Woestijn

Het gevoel dat je als moeder midden in de woestijn staat te roepen en dat niemand je hoort. Dit kan toch niet waar kan zijn in een land als Nederland? Dat je als dader van een moord beter beschermd bent door het strafrecht dan als liefdevolle ouder in het familierecht. Je waande je veilig in Nederland, maar nu je dit weet, wil je het liefste vluchten naar het buitenland, omdat je als de dood bent dat jeugdzorg ook voor je andere kind komt. Dat een paar valse meldingen voldoende zijn om je kind uit huis te halen, om je daarna als ouder vogelvrij te verklaren.

Dwaze vaders

Vroeger begreep ik niet wie de ‘dwaze vaders’ waren en waarom er een vader was die telkens in de krant liet schrijven “uit naam der koningin mag ik mijn kinderen niet meer zien. Ik verdoem de rechtsmacht’. Nu ik in hetzelfde drijfzand van jeugdhulp terecht ben gekomen begrijp ik deze vader eens te meer. In onze zaak is er nog geen uitspraak door de rechter gedaan omdat bekend is dat een uitspraak van de rechter dezelfde zal zijn als de mening van jeugdzorg. De rechter zal mij als moeder veroordelen om mee te werken aan een systeem waarvan al lang bekend is dat deze bij ouderverstoting niet werkt.

Machteloos verdriet

Over dit systeem, het machteloze verdriet, het gemis, verwarring en onrecht zal ik samen met de (bonus) vader schrijven op deze site. In de hoop meer herkenning en erkenning te verkrijgen voor ouderverstoting. Dat ouderverstoting niet door middel van een communicatiecursus van de ouders opgelost kan worden. Dat de verstotende ouder gedwongen moet worden om aan zijn/haar wettelijke plicht te voldoen namelijk het bevorderen van de relatie van het kind met de andere ouder. Dat de verstotende ouder de macht heeft en de verstoten ouder moedeloos en verloren laat vechten om contact met zijn of haar kind.

Voel je welkom om berichten achter te laten op onze site want met ons zijn er vele, vele ouders in Nederland die in het zelfde gevecht verzeild zijn geraakt…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s